"این آخرین بار بود." وردی است که حتی هری با
تمام پاتری اش نفهمید چقدر همه چیز را خواستنی میکند.
هر چیز معمولی را
هر چیز نخواستنی را

پ.ن: کاش امروز این ورد را از گردنم کمی آویزان تر کرده بودم.

خیلی از چیزهای من توی مدرسه گم شد.
چیزهایی مهم تر از اتود هفت دهم و پاک کن مایکل انجلو
توی مسیر کازرون تا نیشابور و لای شعار هفته بیست و چندم.

کاش همانطور که مادر بی اعصابم هر عصر،
پیش بینی میکرد یک روز خودم را هم گم کرده بودم. 

من توی زندگی از سه چیز مثل هر آنچه نه بدتر از سگ است میترسم:

اول از تناسخ که خیالم را راحت کرده بدبختی حالا حالا ها تمامی ندارد
دوم از تاریکی
و سوم از حامله شدن تو با آن بچه دسته چندمی که معلوم نیست
ادامه بدبختی کدام مادر مرده ای است.

در آخرین ساعت سال کهنه
بی قید ترین ته سیگار من از توی آینه عقب
روی آسفالت سیاه اتوبان هزار ذره قرمز میرا شد.

میخواهم بدانم اگر صدای نفس های یکی در میانت، وقتی چند گرگ و میش پیش
توی تاریکی اتاقت دنبال کفش و کلاهم کورمال کورمال میکردم، نتوانست
خرفهمم کند از جان زندگی چه میخواهم.

چه چیز دیگری میتواند؟

امضا: بازم مدرسه ام دیر شد

من امروز موقع اصلاح، سه موی سفید توی کله ام پیدا کردم
اولی اینجا
دومی اونجا
و سومی همان جایی که یک بار انگشتت را فشار دادی گفتی:
"اینو تو مغزت فرو کن"
--------
پ.ن: آدم چقدر حراف میشود وقتی نتواند شادیهایش را با کسی قسمت کند
پ.ن.ن: شادی، علف یا هر چیز قسمت کردنی دیگر

ذکر روز شنبه اول سال:

رابطه های کهنه، شلوارهای رنگ و رو رفته ام نیستند
محال است توی جیب هیچکدامشان ناغافل اسکناسی، چیزی پیدا کنم.

در ادامه بحث های ژنتیکی من و دختر حاجی الماس
روی کانتر آشپرخانه شان باید عرض کنم که

من و نوید پسرخاله ایم
با اینکه همه معتقدند هر دو به خان داییمان رفته ایم
او هر ظهر، خانه یک نفر از خواب بیدار میشود
من هر نصفه شب یک جای خانه از خواب میپرم

من را که برای نفر بعدی ات تعریف میکنی کمی اغراق کن

هم طرف حساب کار دستش می آید
هم شاید توی این دنیای "اوا! این یارو که دوست فلانی هم هست" کسی خبرش
را برای من بیاورد که یک بار هم که شده جایی نشسته ای از من تعریف کرده ای

صدایم کن
صدای تو خوب نیست،
ولی خب چاره دیگری هم نیست.